75 χρόνια «δεσμών φιλίας» γιόρτασαν οι δύο «Λαϊκές Δημοκρατίες» της Κίνας και της (Βόρειας) Κορέας. Ο Κινέζος πρόεδρος δήλωσε πως δίνει «σπουδαία σημασία» στις σχέσεις Κίνας και ΛΔ Κορέας.

Η επέτειος αυτή επαναφέρει στην επικαιρότητα το άρθρο της Φωνής της Αλήθειας #37 που μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

«ΤΖΟΥΤΣΕ: ΜΙΑ ΑΝΤΙΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΥΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑΣ

Βασική αρχή του Τζούτσε ως θεωρία είναι ότι ο Σοσιαλισμός δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί άμεσα στην Κορεατική χερσόνησο εκείνη την περίοδο, καθώς η Ιαπωνική Αυτοκρατορία ήταν ένα κράτος με ιδιότυπη φεουδαρχία και όχι ολοκληρωμένο καπιταλισμό. Έκρινε, έτσι, το Κόμμα Εργατών ότι είναι αναγκαίο ένα ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ αυτού του τύπου φεουδαρχίας και του σοσιαλισμού, βάζοντας «στον πάγο» την σοσιαλιστική οικοδόμηση.

 Κατά το τζούτσε, ο άνθρωπος ως μεμονωμένο υποκείμενο πρέπει να είναι κύριος της μοίρας του, κύριος της χώρας του (ως υποκείμενο εντασσόμενο στην κοινότητα) και κατ’ επέκταση φρουρός της επανάστασης, πραγματώνοντας έτσι τον σκοπό της υπεράσπισης της κρατικής ύπαρξης. Η ανάλυση αυτή χρησιμοποιήθηκε ως ένα όχημα για να προβληθεί η θεωρία πως όποιος αντιτίθεται στο Κόμμα Εργατών αντιτίθεται στην Επανάσταση και κατ’ επέκταση στην κρατική υπόσταση. Φυσικά, μία αντίληψη που κοιτάζει κατ’ αυτόν τον τρόπο να βρει εχθρούς στον λαό και όχι στην διαμορφούμενη νεοαστική τάξη, αμφισβητεί την δυνατότητα οικοδόμησης του Σοσιαλισμού, είναι μία ανάλυση βαθιά λαθεμένη και αντιμαρξιστική. Ήδη από την δεκαετία του ’70, άλλωστε, η ηγεσία της ΛΔ Κορέας αφαίρεσε τις αναφορές στον Μαρξισμό – Λενινισμό.

(…)

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

 Σήμερα, υπό τον Κιμ Τζονγκ Ουν, η ΛΔ Κορέας προσπαθεί να επαναφέρει κάποια σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά στο συμβολικό επίπεδο (πχ ο πρόεδρος του Κόμματος Εργατών πλέον λέγεται πάλι Γενικός Γραμματέας, επαναφορά του στόχου του Σοσιαλισμού στο Σύνταγμα κλπ). Αυτές οι αλλαγές, όμως, δεν προέρχονται από κάποια κίνηση καλής θέλησης – άλλωστε η επαναφορά στον σοσιαλιστικό δρόμο πρέπει να γίνεται από τα κάτω – αλλά αντίθετα, είναι φανερό ότι προσπαθεί το κατεστημένο να ενσωματώσει υπαρκτές αντιδράσεις στην κοινωνία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας.»[1]

---

[1] «Η Φωνή της Αλήθειας – Όργανο της ΚΕ των ΣΚΔ», φ. 37, σελ. 7