Η Επιτροπή Επαναστατικής Κοσμοθεωρίας των ΣΚΔ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση στις 10 Οκτώβρη 2025, με θέμα τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη:

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή σχετικά με την υπό διαπραγμάτευση και εφαρμογή συνθήκη «ειρήνης» μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ θα πρέπει να αποτελέσουν σημείο αιχμής για τον διάλογο που αναπτύσσεται εντός της Κομμουνιστικής Αριστεράς. Έναν διάλογο που ενώ φαινομενικά αγγίζει μόνο το ζήτημα του ιμπεριαλισμού, των σχέσεων εξάρτησης και των σχετικών φαινομένων, στην πραγματικότητα αφορά ένα ευρύτερο πλέγμα κεντρικών ζητημάτων, όπως η στάση των Κομμουνιστών στο εθνικό ζήτημα.

            Σύμφωνα με ορισμένες ερμηνείες που κυκλοφορούν, το Παλαιστινιακό αναλύεται ως η ιστορική ανάγκη ενός λαού να αποκτήσει δικό του (εθνικό) αστικό κράτος, ως ενδιάμεσο στάδιο για μία προλεταριακή εξέγερση που πρόκειται να έρθει. Κατ’ άλλες θεωρήσεις, ακριβώς η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός εθνικού αστικού κράτους για κάθε εθνότητα γεννά την «ανάγκη» ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ.

            Η οργάνωσή μας διαφωνεί και με τις δύο αυτές θεωρήσεις. Και αυτό γιατί οι θεωρήσεις αυτές προάγουν μία αντίληψη που αθωώνει πλήρως την αστική τάξη και τις αστικές πολιτικές. Έτσι για παράδειγμα, αυτές οι αναλύσεις ψάχνουν να βρουν «άξονες αντίστασης» σε δυνάμεις που είναι απέναντι στους λαούς των χωρών τους καταπατώντας τα θεμελιώδη λαϊκά δικαιώματα. Παράλληλα, παραμένει προβληματική η ανάλυση αυτή, καθώς «κλείνει το μάτι» σε διάφορες μορφές εθνικισμού, συμπεριλαμβανομένου του Σιωνισμού. Πέραν αυτού, η λαϊκή πάλη κατά της εξάρτησης και του καπιταλισμού φαίνεται να περνά από «κινηματικό κόσκινο» αφού αποκλείεται (σύμφωνα με ορισμένες δυνάμεις) η συμμετοχή ισραηλινών σε οποιοδήποτε κίνημα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, μόνο και μόνο λόγο της καταγωγής τους. Εμείς ως Οργάνωση ήδη από το 2023 είχαμε καταγγείλει τον αντισημιτισμό που εμφανιζόταν σε «mainstream» αγωνιστικά μπλοκ (βλ. ΠΑΜΕ) που είχαν συνθήματα του τύπου «το έγκλημα αυτό έχει υπογραφή, ΝΑΤΟ – ΕΕ – Ισραηλινοί». Ήδη από τότε είχαμε πει ότι το σύνθημα αυτό είναι προβληματικό καθώς ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι οργανισμοί που έχουν στήσει οι ιμπεριαλιστές για να υπηρετήσουν τις επιδιώξεις τους, ενώ οι «Ισραηλινοί» είναι ο λαός που κατοικεί στα πλαίσια του σιωνιστικού κατασκευάσματος – φυλακής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σκοπός της κομμουνιστικής αριστεράς είναι η κοινωνική χειραφέτηση όλων των λαοτήτων και όχι η μέτρηση «ποιος υποφέρει περισσότερο». Κατ’ επέκταση, σκοπός της κομμουνιστικής αριστεράς σήμερα οφείλει να είναι η απελευθέρωση και των Ισραηλινών πολιτών από το σιωνιστικό κατασκεύασμα του 1948. Από αυτήν ακριβώς την αντίληψη πηγάζει η θέση μας σχετικά με την ανάγκη τσακίσματος του Σιωνιστικού κατασκευάσματος που ιδρύθηκε το 1948 (Ισραήλ) αλλά και όσων δυνάμεων έχουν προδώσει την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Κατά την ανάλυσή μας, την Παλαιστινιακή Αντίσταση έχουν προδώσει όλες οι αστικές δυνάμεις (σοσιαλδημοκρατικές, «αριστερές», τζιχαντιστικές) οι οποίες είναι φύσει εχθρικές για τον λαό.

            Η Αντίσταση μονάχα κερδίζει ή θυσιάζεται. Δεν διαπραγματεύεται. Δεν αποδέχεται «ικανοποίηση μερικών αιτημάτων». Οι πραγματικοί αγωνιστές της Παλαιστινιακής Αντίστασης θα πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα για την ίδρυση ενιαίου, πολυκοινοτικού και πολυεθνοτικού κράτους στα εδάφη της ιστορικής Παλαιστίνης (ποτάμι έως θάλασσα). Η ψευδής αντίσταση, η «αντίσταση» που έκανε καριέρα στο Κατάρ και στο Ιράν, έχει δείξει πολλάκις το πραγματικό της πρόσωπο. Αλήθεια ποια αντίσταση είναι αυτή που κάθεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τον κατακτητή; Ποια αντίσταση – ιστορικά – συμφώνησε σε μικρότερο κράτος απ’ αυτό που διεκδικεί να απελευθερώσει; Άλλωστε, ζούμε σε μία χώρα με πλούσια ιστορία. Ουδέποτε οι αντιστασιακές δυνάμεις της χώρας δεν έκατσαν να «τα βρουν» με τους κατακτητές, όποιοι και αν ήταν αυτοί. Ο λαός μας έγραψε τις λαμπρότερες σελίδες του παλεύοντας για δίκιο, ελευθερία, ανεξαρτησία. Παρά τις όποιες επί μέρους αδυναμίες, κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει το ΕΑΜικό κίνημα ότι έκανε παραχωρήσεις μπροστά στους ναζί κατακτητές. Παράλληλα, ακόμα και αστικά κινήματα αντίστασης (όπως το πρώιμο κίνημα αντίστασης κατά του Ουκρανικού πραξικοπήματος του 2014) δεν είχαν φτάσει σε τέτοιο σημείο. Σήμερα, το Παλαιστινιακό Κίνημα της αντίστασης, έχει το δικαίωμα να κάνει τέτοιες παραχωρήσεις μπροστά στο ναζιστικού τύπου κράτος του Ισραήλ;

Άλλωστε, δεν φαίνεται να έχει εκπληρωθεί κανείς στόχος αυτού του κινήματος «αντίστασης». Η συμφωνία που πρότεινε ο σφαγέας της Μ. Ανατολής Τραμπ, δεν έχει καμία ρητή αναφορά στην σύσταση Παλαιστινιακού Κράτους. Το Ισραήλ δεν αποσύρει τα στρατεύματά του πίσω από την γραμμή που ίσχυε την 7η Οκτώβρη 2023. Αντίθετα, φαίνεται να περνά ένα σχέδιο εγκαθίδρυσης μιας νεοαποικίας στα Παλαιστινιακά εδάφη, με υψηλούς επιτρόπους, ξένη «βοήθεια» (αντίστοιχη του σχεδίου Μάρσαλ), εποπτείες κλπ και μια «Παλαιστινιακή Αρχή» σε ρόλο διοικητικής γλάστρας. Με ποιο δικαίωμα και ποιες εγγυήσεις, λοιπόν, η Χαμάς παρατά έτσι τον «αγώνα» της;

ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

            Αυτό, λοιπόν, που οφείλει να κάνει ο Παλαιστινιακός λαός είναι να παλέψει ενάντια σε όλες τις δυνάμεις που φέρθηκαν ενάντια στο δίκαιο αίτημά του για αυτοδιάθεση και για την εγκαθίδρυση κράτους κοσμικού, με σαφή διαχωρισμό κράτους και κάθε ιερατείου. Οι λαοί όλης της γης να παλέψουμε κόντρα στον εθνικισμό κάθε μορφής, κόντρα σε συλλογικές αφηγήσεις παιδιών «ανώτερων θεών», κόντρα σε όλους αυτούς που πάνε να βάλουν τα δίκια των λαών σε νομικά καλούπια. Μόνο έτσι θα δικαιώσουμε το πρόσταγμα: «προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε»!