Οι πρόσφατες ενέργειες της Μ. Καρυστιανού με θέμα την συγκρότηση κόμματος εγείρουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον τόσο πολιτικό και κινηματικό, όσο και κοινωνιολογικό και ερευνητικό.

Αρχικά, πρέπει να είναι ξεκάθαρο στην συνείδηση των κομμουνιστών ότι το «κίνημα» Καρυστιανού είναι ένα ακροδεξιό μόρφωμα και αυτό για τους παρακάτω λόγους: σε διακηρυκτικό επίπεδο η νοοτροπία περί «επιτροπής σοφών» που θα σώσουν την χώρα, ο καθένας μέσα από το δικό του πεδίο κλπ δεν είναι παρά ένα φασιστικό κατασκεύασμα, το οποίο «πατάει» πάνω στην νοοτροπία περί ανάγκης υπέρβασης της πολιτικής (ή των ασκούντων αυτήν – των «πολιτικών»). Λέει αυτή η θεωρία (δια της πλαγίας φυσικά) ότι για να επιλυθούν τα «προβλήματα του τόπου» χρειάζεται να υπερβούμε την προσέγγιση της πολιτικής (που βλέπει ανθρώπους επηρεαζόμενους από τις αποφάσεις της διοίκησης) και να αναθέσουμε κάθε τι σε φωτισμένους σωτήρες, οι οποίοι θα βλέπουν τα πάντα ως αριθμούς. Όμως, πέραν του ότι αυτή η συνταγή δοκιμάστηκε και απέτυχε το 2011, εμπεριέχει στον πυρήνα της τον ορισμό του φασισμού ως ιδεολογία, κατά την οποία μπροστά στο «ιερό εθνικό συμφέρον» πρέπει όλοι να στεκόμαστε «σούζα».

Πέραν, όμως, των παραπάνω, για το κίνημα της Κομμουνιστικής Συνέπειας πρέπει να αποτελέσει συναγερμό το γεγονός ότι το αστικό σύστημα έχει βαλθεί να προμοτάρει «με τα χίλια» το μόρφωμα της Καρυστιανού. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτό το μόρφωμα φαίνεται να βρίσκουν σπίτι πολλά ορφανά του «σοβαρού» φασιστικού χώρου (από βουλευτές που κατεβάζουν πίνακες που θεωρούν βλάσφημους ως wannabe βουλεύτριες με ακροδεξιά σχήματα). Φυσικά, πλάι σε αυτούς ακούγεται ότι «χώνονται» και κάτι πρώην ΠΑΣΟΚοι και ΣΥΡΙΖΑίοι. Αλλά όπως έλεγε και ο Ι.Β. Στάλιν: Η Σοσιαλδημοκρατία είναι αντικειμενικά η μετριοπαθής πτέρυγα του φασισμού.

Ακόμη, ας μην ξεχνάμε την υποκρισία αυτού του μορφώματος. Λέει η Καρυστιανού ότι θέλουν «κόσμο άφθαρτο από την πολιτική». Και ποιους μπάζει στο κόμμα της; Πρώτον την ίδια (πρώην ΝΔ), πρώην βουλευτές, πρώην στελέχη δύο κυβερνητικών κομμάτων κοκ. 

Το βέβαιο είναι ένα: η Καρυστιανού, όπως και ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει κόμμα. Όταν, όμως, αυτό το Κόμμα στελεχώνεται από ακροδεξιούς και μπαίνει απέναντι στα λαϊκά συμφέροντα, τότε είναι επιτακτική ανάγκη για εμάς να το μετρήσουμε ως απέναντί μας.