Αναδημοσίευση από την ΦτΑ#42

Από τα τέλη του Δεκέμβρη του 2025 το Ιράν συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις. Οι διαδηλώσεις αυτές έλαβαν απάντηση από το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν με εκτελέσεις, φυλακίσεις κοκ. Την ίδια στιγμή, η προπαγανδιστική μηχανή της ισλαμικής δικτατορίας έκανε λόγο για «παρέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ».

Η θέση μας ως ΣΚΔ απέναντι στο ζήτημα είναι σχετικά απλή και για να την κατανοήσει κανείς αρκεί να ανατρέξει στις Πολιτικές Αρχές και τους Στόχους της Οργάνωσης.

Για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε υπό καμία προϋπόθεση να στηρίξουμε μία θρησκευτική δικτατορία. Η καταδίκη Χομενεΐ δεν πρέπει να μεταφράζεται ως στήριξη στις ΗΠΑ και τον «γόνο» του Ιρανικού «θρόνου» και αυτό γιατί η δική μας θέση βρίσκεται απέναντι σε θρόνους, θρησκευτικές εξουσίες και κάθε μορφή ταξικής καταπίεσης σε βάρος της εργατικής τάξης, των εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων.

 Στην ανάλυσή μας είναι εντελώς εσφαλμένη η προσέγγιση ορισμένων συντροφικών οργανώσεων, οι οποίες προσεγγίζουν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν με την νοοτροπία «του εχθρού μου ο εχθρός είναι σύμμαχός μου». Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της έκπτωτης δυναστείας και του ενδεχομένου αυτή να επιστρέψει πρέπει να πούμε το εξής: ο λαός του Ιράν δεν παλεύει για επάνοδο της μοναρχίας, αλλά για ανατροπή της ισλαμικής χούντας. Από πού προκύπτει αυτό; Αυτό προκύπτει από το ότι Σωματεία, όπως το Σωματείο Εργαζομένων της Εταιρείας Λεωφορείων της Τεχεράνης και των Προαστίων καλούν «να συνεχιστούν οι ανεξάρτητες, συνειδητές και οργανωμένες διαμαρτυρίες» συμπληρώνοντας πως «Οι εμπειρίες του παρελθόντος έχουν δείξει ότι οι αυταρχικές δυτικές κυβερνήσεις δεν αποδίδουν την παραμικρή αξία στην ελευθερία, τα μέσα διαβίωσης και τα δικαιώματα του ιρανικού λαού».