Το προτεινόμενο σχέδιο νέου Καταστατικού κινείται σε σωστή κατεύθυνση και οι επί μέρους πλευρές του θα συζητηθούν στην διαδικασία της Συνδιάσκεψης, όπως και πρέπει και αρμόζει σε μία οργάνωση σαν την δική μας, μία οργάνωση που εδώ και λίγο περισσότερο από δύο χρόνια παλεύει για πραγματική δημοκρατική κοινωνία. Μία πάλη που έχει αποτυπωθεί ορθά από τις Αποφάσεις και της Γ΄ Συνδιάσκεψης, οπότε και έγινε για πρώτη φορά νύξη για το θέμα της οικοδόμησης πλατιού Δημοκρατικού Λαϊκού Μετώπου. Τίθεται, όμως, ένα ερώτημα. Το ερώτημα αυτό είναι σχετικά απλό. Κατά πόσο μπορεί μία οργάνωση που δεν διέπεται από πλήρη κομματική δημοκρατία (δηλαδή μία δημοκρατία που διατηρεί την κομματικότητα ως ιδιότητα, αλλά και τα δημοκρατικά χαρακτηριστικά από την άλλη) να επιδιώκει να διαδραματίσει έναν πρωτοπόρο καθοδηγητικό ρόλο στην συγκρότηση και καθοδήγηση του μετώπου αυτού; Και οφείλουμε να πούμε ότι υπάρχει ζήτημα κομματικής δημοκρατίας στην Οργάνωσή μας, ήδη από την ίδρυσή της. Και αυτό όχι τυχαία. Αυτό προέκυψε γιατί έως την IV Συνδιάσκεψη ορισμένα θέματα ήταν κάπως «μπλεγμένα» και με ευθύνη της τότε ΚΕ η οργανωμένη δουλειά είχε υπονομευτεί. Από την IV Συνδιάσκεψη και έπειτα αυτά τα λάθη γίνεται προσπάθεια  να διορθωθούν και σε έναν βαθμό έχουν αρχίσει να διορθώνονται.

 Η υπονόμευση της οργανωμένης δουλειάς πάτησε ακριβώς πάνω στο παλιό καταστατικό, το οποίο και έδινε περιθώρια αυθαιρεσίας. Γιατί σε αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: όποιος δεν θέλει την Οργανωμένη δουλειά, ονειρεύεται ένα περιβάλλον ατομικής αυθαιρεσίας, ένα περιβάλλον στο οποίο δεν θα ελέγχεται ούτε στο ελάχιστο.

 Για τον λόγο αυτό τα μέλη της ΚΟΔ Νεολαίας χαιρετίζουν τις προτάσεις της ΚΕ για το νέο Καταστατικό. Όμως, προτείνεται να διασφαλιστεί καλύτερα η κομματική δημοκρατία, εισάγοντας θεσμούς που σέβονται τον Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό αφενός και θα ενισχύουν την δημοκρατική λειτουργία του από την άλλη. Κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε νέο, ούτε ξένο στην μαρξιστική – λενινιστική παράδοση. Ο ίδιος ο Λένιν είχε υπερασπιστεί σθεναρά το δικαίωμα της μειοψηφίας να εκφράζεται στα κομματικά όργανα και στον κομματικό τύπο (βλ. ενδεικτικά Λένιν Άπαντα, τ. 9, σ. 10-11). Αυτό το δικαίωμα είναι και βασικό γνώρισμα του δημοκρατικού χαρακτήρα του ΔΣ. Αλλά ακόμα και αν δεν ήταν κάτι δοκιμασμένο, θα έπρεπε να μην μας αποτρέπει αυτό από το να το δοκιμάσουμε. Η κομμουνιστική συνέπεια ως σύλληψη και κοσμοθεωρία δεν έρχεται να στήσει ευαγγέλια, αλλά αντίθετα, έρχεται να αναπτύξει διαλεκτικά – υλιστικά την κοσμοθεωρία και να πετύχει κατακτήσεις για τον εργαζόμενο λαό της χώρας μας και όλων των χωρών της γης.