Η δημοσίευση του Σχεδίου Νέου Καταστατικού από την Κεντρική Επιτροπή των ΣΚΔ ανοίγει ένα κύκλο βαθιάς εσωτερικής και δημόσιας συζήτησης που τιμά την παράδοση του μαρξισμού-λενινισμού. Στο επίκεντρο του σχεδίου βρίσκεται η διαλεκτική αναβάθμιση του Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού (άρθρο 4), που δεν αποτελεί απλή συνέχεια της πρακτικής του 20ού αιώνα, αλλά την ποιοτική του εξέλιξη στις συνθήκες της σύγχρονης ζωής.

Ο νέος τύπος Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού που προτείνει το σχέδιο δεν παρεμποδίζει την κριτική, αλλά την ενθαρρύνει μέσα στα πλαίσια των συνελεύσεων και των συζητήσεων. Διατηρεί αμετάθετη την απαγόρευση του φραξιονισμού –αυτής της καριερίστικης και διαβρωτικής πρακτικής που τόσες φορές έχει διαλύσει κομμουνιστικές οργανώσεις– ενώ ταυτόχρονα προωθεί την αυτενέργεια των μελών στα κινήματα, εφόσον αυτή υπηρετεί την ενιαία πολιτική γραμμή (άρθρο 5). Είναι η απάντηση στην ανάγκη για μια οργάνωση που να μπορεί να συνδυάζει την ενότητα δράσης με την ελεύθερη διαμόρφωση γνώμης, χωρίς να πέφτει ούτε στον αναρχοατομικισμό ούτε στον γραφειοκρατικό συγκεντρωτισμό.

Σε μια εποχή που ο ιμπεριαλισμός εντείνει την επίθεσή του –με περικοπές στην Παιδεία και την Υγεία, με εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων και με πολεμικές προετοιμασίες– η οργάνωση χρειάζεται ακριβώς αυτό: ένα εργαλείο που να επιτρέπει την ταχύτατη λήψη αποφάσεων και την ταυτόχρονη ανάπτυξη της συλλογικής νοημοσύνης των μελών της. Το σχέδιο καταστατικού δίνει αυτή την απάντηση. Δεν είναι τυχαίο ότι συνδέει άρρηκτα την πάλη για ανεξαρτησία με την πάλη για σοσιαλισμό, όπως αναφέρεται στην Εισαγωγή. Ο νέος Δημοκρατικός Συγκεντρωτισμός γίνεται έτσι όπλο για την οικοδόμηση του επαναστατικού Κόμματος που σήμερα λείπει.

ΜΑ, ΚΟΔ Νεολαίας