Αποσπάσματα από την πρόσφατη ανακοίνωση της ΚΟΔ Νεολαίας για τον νέο Κώδικα Δικηγόρων

 «Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Οι διακηρύξεις που ακούμε τον τελευταίο χρόνο (και παραπάνω) για την αναθεώρηση του Κώδικα Δικηγόρων πρέπει όχι μόνο να μας προβληματίσουν, αλλά και να σημάνουν γενικό συναγερμό ενάντια στους σχεδιασμούς Υπουργείου και μεγαλοδικηγορικών εταιρειών.

Τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα για την επικείμενη αναθεώρηση:

Α) για την προαγωγή σε δικηγόρο παρ’ εφέταις θα απαιτούνται τουλάχιστον 4 έτη άσκησης στο Πρωτοδικείο και 50 παραστάσεις σε δικαστήρια, καθώς και επιτυχής παρακολούθηση σεμιναρίων κατάρτισης στο νέο Ινστιτούτο Νομικών Σπουδών, μη επιβολή σοβαρών πειθαρχικών ποινών και καταβολή σχετικού παραβόλου!

Β)Θεσμοθέτηση 6μηνης απλήρωτης άσκησης! Συγκεκριμένα, το Υπουργείο, με πρόσχημα την εξάλειψη φαινομένων πλασματικής άσκησης, επιδιώκει να «σπάσει» την υφιστάμενη 18μηνη άσκηση σε τρία εξάμηνα εκ των οποίων το πρώτο θα διατίθεται για «θεωρητική κατάρτιση» στο ΙΝΣ και δεν θα πληρώνεται ο ασκούμενος! Στην δεύτερη φάση, ο ασκούμενος καλείται να εργαστεί με ψίχουλα σε γραμματείες δικαστηρίων/ δημοσίων υπηρεσιών. Παράλληλα, εισάγεται η «ειδίκευση» (καταργώντας εν τοις πράγμασι την φύση της γενικής δικηγορίας), αφού η τρίτη φάση πρακτικής εξειδίκευσης γίνεται ανάλογα με την κατεύθυνση δικαίου (π.χ. αστικό, ποινικό, διοικητικό) σε δικηγορικά γραφεία, εταιρείες ή συμβολαιογραφεία!

Γ) Οι νέοι δικηγόροι για να εγγραφούν στον Σύλλογο θα πρέπει υποχρεωτικά: (α) να προσκομίσουν ασφαλιστήριο συμβόλαιο επαγγελματικής ευθύνης και (β) πιστοποίηση γνώσης διενέργειας ηλεκτρονικού πλειστηριασμού από συμβολαιογράφο. Δηλαδή, (…) οι Δικηγόροι καλούνται να μπουν απέναντι στον λαό που προστατεύει το βιός του, αφού η ικανότητα διενέργειας πλειστηριασμού μετατρέπεται σε προαπαιτούμενο!

Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν «διαρροές», αλλά αποδελτιώσεις δηλώσεων του Υπουργού Δικαιοσύνης Φλωρίδη, και δημοσιευμάτων από διόλου αντικυβερνητικές πηγές.

Πλάι στους σχεδιασμούς του υπουργείου, η απαράδεκτη στάση της πλειοψηφίας της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (…) που έχει φτάσει στο σημείο του θράσους να ζητά να παρεμβαίνει στα εσωτερικά των Δικηγορικών Συλλόγων μέσα από την αλλαγή της σύνθεσης των πειθαρχικών συμβουλίων των δικηγορικών συλλόγων, ζητώντας να αντικατασταθούν οι δικηγόροι-μέλη από δικαστές. (…) Ας μας απαντήσει η πλειοψηφία της ΕνΔΕ, δεν αντιλαμβάνεται το «παράδοξο» όταν αξιώνει να ελέγχει πειθαρχικά αυτούς που μπορούν να ελέγξουν τις αποφάσεις των μελών της; Ή μήπως προσπαθεί να αποκρύψει από το δικηγορικό σώμα ότι πλέον ένας δικηγόρος θα μπορεί να σέρνεται στα πειθαρχικά μόνο και μόνο επειδή άσκησε μια έφεση;

Παράλληλα, η κυβέρνηση έχει περάσει σε μία οργανωμένη εκστρατεία κατασυκοφάντησης του Δικηγορικού λειτουργήματος. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης είναι που δήλωσε ότι για την «καθυστερημένη απονομή της δικαιοσύνης» ευθύνονται οι «χαμηλής ποιότητας παροχές (νομικών) υπηρεσιών» από τους Δικηγόρους!

 Στα παραπάνω υπάρχουν πολλοί που έχουν τεράστιες ευθύνες. Πρώτα και κύρια, το κυβερνητικό στρατόπεδο, το οποίο θέτει εαυτόν απέναντι στον κλάδο των Δικηγόρων σχεδόν συνολικά. Για την ακρίβεια, η μόνη μερίδα Δικηγόρων που η κυβέρνηση φαίνεται να εκτιμά είναι αυτή των μεγαλοδικηγόρων. Τεράστια ευθύνη, όμως, έχουν και οι πολιτικές δυνάμεις – τόσο κοινοβουλευτικά όσο και κινηματικά – που ενώ επικαλούνται την αριστερά, την εκπροσώπηση των εργαζομένων, την στήριξη στα χαμηλά και μεσαία στρώματα, στην πραγματικότητα έχουν ταχθεί απέναντι στον κλάδο.

 Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οργανώσεις όπως το «ΚΚΕ», το οποίο υποστηρίζει ότι πρέπει να υπάρξει πάλη για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) στον κλάδο των Μισθωτών Δικηγόρων εδώ και τώρα, την στιγμή που ο ίδιος ο κλάδος δεν υφίσταται νομικά, ενώ το σχέδιο ΣΣΕ που έχει εγκρίνει το «ΚΚΕ» μέσα από το Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων είναι γεμάτο «δωράκια» στην εργοδοσία. Αλλά και άλλες κοινοβουλευτικές δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ, ΝεΑρ κ.α.) που θα έπρεπε να έχουν κάνει «σημαία» τους τέτοιες εξελίξεις, καταλήγουν να μην βγάζουν άχνα για το θέμα γιατί τώρα άλλα ζητήματα είναι «πιο σοβαρά» (ή πιο μετρήσιμα εκλογικά). Αλλά και στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά υπάρχουν δυνάμεις με τεράστιες ευθύνες, καθώς πολλοί εξ αυτών βλέπουν το κίνημα των μισθωτών δικηγόρων ως παρακλάδι μίας σειράς κατακερματισμένων κινημάτων (αντιπολεμικό, αντιρατσιστικό κοκ) και όχι ως συστατικό μέρος του ενιαίου πλατιού λαϊκού κινήματος για Πλατιά Λαϊκά Δικαιώματα, Σοσιαλισμό και Ανεξαρτησία, το οποίο και πρέπει να διαμορφωθεί.

 Η δική μας θέση πάνω στο θέμα είναι ξεκάθαρη και απαιτούμε:

-Καμία σκέψη για απλήρωτη δουλειά.

– Θέσπιση κατώτατων αμοιβών στο ύψος των αναγκών που απορρέουν από την φύση του Λειτουργήματος, με αντίστοιχη θέσπιση επαυξημένου κατώτατου μισθού για τους Μισθωτούς Δικηγόρους

 – Όχι στην καταστρατήγηση του δικαιώματος κριτικής στις αποφάσεις.

-Προαγωγή αποκλειστικά στην βάση της παλαιότητας και παραστάσεων ικανών να αποδείξουν ότι το επάγγελμα ασκείται αδιάλειπτα.

-Να μην γίνουν ανεκτές οι πρακτικές κυβέρνησης και μεγαλοδικηγορικών εταιρειών.»