Προδημοσίευση από την ΦτΑ#44

Σε ένα ρεσιτάλ χυδαιότητας επιδόθηκε ο Π. Μαρινάκης κατά του δημοσιογράφου Χρ. Αβραμίδη

Ένα ρεσιτάλ χυδαιότητας παρακολούθησαν  όσοι βρέθηκαν στο briefing των πολιτικών συντακτών. Συγκεκριμένα, ο Π. Μαρινάκης, όταν ρωτήθηκε από τον Χρ. Αβραμίδη σχετικά με  τις παράνομες επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο στην αρχή έλαβε μία απάντηση περί αποστολών και καθηκόντων αποτροπής παράνομης εισόδου. Όταν ο δημοσιογράφος ρώτησε εάν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δια της δήλωσής του επιβεβαιώνει ότι δεν επρόκειτο περί επιχείρησης διάσωσης, αλλά περί επιχείρησης αποτροπής, ο Π. Μαρινάκης άρχισε να τον απειλεί, λέγοντάς του ότι επειδή είναι νομικός ο ίδιος γνωρίζει ότι έχει νόμιμα δικαιώματα και κατηγόρησε τον δημοσιογράφο ότι διαπράττει το «αδίκημα» της «παραποίησης δεδομένων». Στο σημείο αυτό να πούμε ότι επειδή ως ΣΚΔ έχουμε δικηγόρους στις γραμμές μας,  είμαστε σε θέση να ενημερώσουμε τον κο. Μαρινάκη ότι το αδίκημα που επικαλείται δεν υφίσταται.

 Όμως, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προέβη στην καθύβριση του δημοσιογράφου και την συκοφαντία εις βάρος αυτού λέγοντας του ότι είναι «θρασύδειλος» και πως βρίσκεται σε εντεταλμένη υπηρεσία.

 Η Φωνή της Αλήθειας, ως Όργανο της Κεντρικής Επιτροπής των Συνεπών Κομμουνιστικών Δυνάμεων στέκεται πλάι σε κάθε διωκόμενο δημοσιογράφο. Παρά το γεγονός ότι σαν έντυπο δεν αποτελούμε εφημερίδα με κυκλοφορία σε περίπτερα, ούτε απασχολούμε δημοσιογραφικό προσωπικό, για εμάς είναι δεδομένο πως κάθε δημοσιογράφος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα άσκησης του καθήκοντός του να βάζει τα «δύσκολα ερωτήματα» σε όποιον ρωτά. Όσοι είναι πραγματικά «καθαροί» δεν έχουν να φοβούνται τα δύσκολα ερωτήματα. Αυτοί που τα φοβούνται είναι αυτοί που έχουν πιαστεί «με την γίδα στην πλάτη» και τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Αντί η κυβέρνηση να απολογηθεί για την εφαρμογή αντιπροσφυγικών πρωτοκόλλων, αντί να λάβει το πολιτικό κόστος των πράξεών της, κρύβεται πίσω από έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο ο οποίος επικαλείται την νομική του ιδιότητα για να τεκμηριώσει ένα αδίκημα που δεν υφίσταται και στην συνέχεια, εντός λίγων λεπτών προβαίνει στην τέλεση δύο αδικημάτων: αυτό της εξύβρισης (χαρακτηρισμός του δημοσιογράφου ως θρασύδειλου) και συκοφαντικές διαδόσεις (διάδοση της θέσης πως ο δημοσιογράφος δεν επιτελεί το λειτούργημά του, αλλά βρίσκεται σε εντεταλμένη υπηρεσία).

 Παρά τις όποιες πολιτικές διαφωνίες μπορεί να υφίστανται και είναι θεμιτές, ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να τίθεται στο στόχαστρο γιατί δεν είναι «αρεστός» στην εκάστοτε κυβέρνηση. Τέτοιες πρακτικές γυρνούν τον χρόνο πολύ πίσω και πρέπει να κινητοποιήσουν το λαϊκό κίνημα για την προστασία των λαϊκών ελευθεριών.