53 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΪΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΗΓΕΤΗ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Πενήντα τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την 1^η Αυγούστου του 1973, την ημέρα όπου ο Νίκος Ζαχαριάδης, τελευταίος νόμιμος και πραγματικός ηγέτης του ΚΚΕ, άφησε την τελευταία του πνοή δολοφονημένος από την χρουστσωφική – μπρεζνιεφική ηγεσία του ΚΚΣΕ. Τα στοιχεία που καταμαρτυρούν ότι πρόκειται για μία δολοφονία (και όχι για «αυτοκτονία» όπως συκοφαντικά διαδίδεται από τους σύγχρονους ρεφορμιστές – ρεβιζιονιστές που στοιχίζονται πίσω από το επίσημο αφήγημα και υποτάσσονται στην αστική νομιμότητα) είναι πάμπολλα και μία ανάλυσή τους δεν χωρά στο παρόν άρθρο.

Αξίζει, όμως, να σταθούμε στο γιατί λέμε ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης αποτέλεσε – και πρέπει να αποτελεί – παράδειγμα προς μίμηση για κάθε αγωνιστή σήμερα, μικρότερο ή μεγαλύτερο.

Ο σ. Ζαχαριάδης από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε έμπρακτα με την πολιτική εντασσόμενος σε ένα Νέου Τύπου Κόμμα, το ιστορικό ΚΚΕ (1918-1956). Εκτός της κομματικής ένταξης (ή ορθότερα λόγω αυτής), έκανε την πρώτη μετάφραση στα ελληνικά του κλασικού έργου της μαρξιστικής φιλοσοφίας «Ο Λουδοβίκος Φόυερμπαχ και το τέλος της κλασικής γερμανικής φιλοσοφίας» του Φρ. Ένγκελς, σε ηλικία μόλις 24 ετών (!). Στην πορεία της ζωής του διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του ιστορικού ΚΚΕ με απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς από το 1931 έως την παράνομη καθαίρεσή του το 1956 από εξωκομματικά, διεγραμμένα στοιχεία κατόπιν ευθείας παρέμβασης από το χρουστσωφικό ΚΚΣΕ.

Ηγήθηκε με αυτοθυσία και αυταπάρνηση του Κομμουνιστικού Κινήματος στα δυσκολότερα χρόνια του. Εξάλειψε την φραξιονιστική διαπάλη χωρίς αρχές της πρώτης περιόδου, προσάρμοσε το πρόγραμμα των λαϊκών μετώπων στα ελληνικά δεδομένα, υπό την καθοδήγησή του ενώ ήταν κρατούμενος στο Νταχάου το ιστορικό ΚΚΕ καθοδήγησε τον λαό ώστε να συγκροτήσει το ΕΑΜ, ενέπνευσε τον λαό να ξεχυθεί σε δεύτερο αντάρτικο κατά της δεύτερης κατοχής. Όταν οι εξωκομματικοί τον καθαιρούσαν, αυτός τους αντιμετώπισε ως άρμοζε και υπερασπίστηκε τις αποφάσεις του μέχρι τέλους. Για αυτό κρατάμε την παρακαταθήκη του.