Βράδυ στα χιονισμένα προάστια του Κιέβου. Ημερομηνία: 2 Νοέμβρη 2026. Ουκρανοί διαδηλωτές συγκεντρώνονται έξω από ένα φαινομενικά ερειπωμένο σπίτι. Όμως, αυτό το σπίτι είναι όπως κάθε άλλο. Στην περίμετρό του έχει αγκαθωτά συρματοπλέγματα. Πίσω απ’ αυτά, ένοπλοι φρουρούν τον χώρο. Όπως θα φανερωθεί σε λίγες στιγμές, από τους διαδηλωτές που καταφέρουν να καταλάβουν το κτίσμα, αυτό το σπίτι είναι ένα κολαστήριο. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα αυτοσχέδιο κέντρο κράτησης διοικούμενο από δύο μεραρχίες του ναζιστικού Τάγματος Αζόφ.
Μέσα στους θαλάμους βασανιστηρίων, οι ουκρανικές αρχές (και συγκεκριμένα η SBU) μαζί με τους Αζοφίτες κρατούσαν αντιφρονούντες με την προσχηματική κατηγορία της λιποταξίας. Μέσα στον θάλαμο αυτό, λίγο πιο έξω από το Κίεβο, βρέθηκε κρατούμενο 14χρονο αγόρι, το οποίο το έχουν κακοποιήσει χτυπώντας του επαναλαμβανόμενα το κεφάλι με φτυάρια. Ουκρανοί πολίτες που βρέθηκαν κρατούμενοι στο κολαστήριο αυτό, καταγγέλλουν ότι οι «φύλακές» τους, οι Αζοφίτες, ήταν πρώην ποινικοί κρατούμενοι που απελευθερώθηκαν και στελέχωσαν τα ναζιστικά τάγματα, τα οποία και έχουν ενσωματωθεί στον κρατικό μηχανισμό.
Το ουκρανικό κράτος αντέδρασε άμεσα. Πέρασε από στρατοδικείο την γιατρό που περιέθαλψε το παιδί, κατηγορώντας την ως πράκτορα των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών και πως «αποκάλυψε ευαίσθητα κρατικά και στρατιωτικά μυστικά» αναπαράγοντας τις εικόνες από την διάσωση των παράνομα αιχμαλώτων από το κολαστήριο. Παρά το ότι το καθεστώς του Κιέβου επί της ουσίας αποδέχτηκε και ομολόγησε την ύπαρξη του κολαστηρίου μέσα απ’ αυτήν την δίωξη, την ίδια στιγμή διέψευσε την είδηση ως ρωσική προπαγάνδα και ισχυρίστηκε πως το βίντεο αποτελεί προϊόν Τεχνητής Νοημοσύνης. Ακόμα πιο αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι Αζοφίτες και η SBU ζητούσαν λύτρα από τους συγγενείς των θυμάτων τους για να τα απελευθερώσουν. Άραγε πού θα πήγαιναν αυτά τα χρήματα; Κατά πάσα πιθανότητα στην μαύρη αγορά όπλων των ναζί, αλλά και στα ναρκοπάρτυ των Ζελένσκι και ΣΙΑ. Θα θέλαμε, λοιπόν, να μάθουμε ποιοι εξακολουθούν να στηρίζουν το (όλο και πιο απροκάλυπτα) ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου; Ο κάθε ένας που με λέξεις ή με έργα στηρίζει αυτό το καθεστώς, ας θυμάται ότι πλέον λερώνεται και φανερά με το αίμα αθώων, αμάχων Ουκρανών πολιτών.
Πρακτικές όπως αυτές του Τάγματος του Αζόφ, ο λαός μας τις ξέρει απ’ την πρώτη κατοχή (1941-1944), ως τις πρώτες φάσεις της δεύτερης κατοχής. Αυτοσχέδια κέντρα κράτησης, εξόντωση αγωνιστών με φτιαχτές κατηγορίες, ενσωμάτωση λούμπεν στοιχείων στον κρατικό μηχανισμό, αύξηση της παρακρατικής δράσης και στρατοδικεία για άμαχους πολίτες.
Ακριβώς επειδή θυμόμαστε όλα αυτά, λέμε ότι είναι αναγκαίο να ηττηθεί το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Και πρέπει να απαιτήσουμε άμεση διακοπή κάθε ενίσχυσης προς το καθεστώς του Κιέβου, και μάλιστα να πάρει πίσω ο λαός μας ό,τι έχει δώσει και μάλιστα με τόκο! Όμως, αυτά δεν μπορούν να γίνουν από μία αστική κυβέρνηση που δεν αμφισβητεί την εξάρτηση, ούτε έχει νόημα να προβληθούν αξιώσεις επιστροφής των πολεμικών ενισχύσεων από μία τέτοια αστική κυβέρνηση, αφού σε τέτοια περίπτωση τα χρήματα αυτά δεν θα επιστρέφονταν στον λαό, αλλά θα έμπαιναν στις τσέπες της Αστικής Τάξης και των ιμπεριαλιστών από τους οποίους εξαρτάται η χώρα, δηλαδή τον γαλλογερμανικό άξονα και τις ΗΠΑ. Για αυτό, η πάλη για τέτοια ειδικά αιτήματα, πρέπει να συνδυαστεί με την πάλη για Λαοκρατία και Ανεξαρτησία. Για αυτό, ας κρατάμε ψηλά στις συνειδήσεις μας και στα χέρια μας τις σημαίες του αγώνα για την λαοκρατία της περιόδου 1946-1949, ώστε να θυμόμαστε για το τι παλεύουμε και ας ακουστεί η φωνή μας να λέει «κόντρα σε Βρυξέλλες και Αμερική, πάλη για Ελλάδα λαοκρατική»