Γράφει ο ΣΔ, ΚΟΒ Χαραυγής – Δραπετσώνας

Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο να μπαίνει το ζήτημα – κάπως καλοπροαίρετα – της αξίας των συνελεύσεων των Οργάνων, της αξίας της συντεταγμένης δομής της Οργάνωσης. Αυτό το ζήτημα προέρχεται  από εξωοργανωτικές δυνάμεις, οι οποίες και δεν μπορούν να αντιληφθούν την αξία της οργανωμένης δράσης. Πιστεύω ότι αυτό το άρθρο έχει μία αξία καθώς συχνά αυτά τα χαρακτηριστικά είναι που «ξενίζουν» έναν κόσμο. Στην πραγματικότητα όμως, το ζήτημα το οποίο εγείρεται αντικειμενικά είναι αν η μέθοδος πολιτικής δράσης είναι ζήτημα αρχής ή ζήτημα πολιτικού μάρκετινγκ.

 Αν εξετάσουμε προσεκτικά την πραγματικότητα, ο δρόμος του «πολιτικού μάρκετινγκ» είναι εύκολος. Μέσα από αυτόν τον δρόμο, θα μπορούσαμε να μαζέψουμε σε λίγες μέρες αρκετά περισσότερα μέλη απ’ όσα έχουμε καταφέρει να συγκεντρώσουμε μέσα σε λίγα χρόνια. Αυτό είναι αλήθεια. Και πράγματι, αν εφαρμόζαμε την μέθοδο του πολιτικού μάρκετινγκ, θα είχαμε λιγότερες συνεδριάσεις οργάνων, περισσότερα μέλη, λιγότερες ευθύνες, περισσότερο «θράσος» να βγούμε και να μιλήσουμε σε έναν κόσμο. Όλα αυτά είναι σωστά.

 Όμως, με τις λιγότερες συνεδριάσεις οργάνων, η καθημερινή δουλειά της Οργάνωσης θα γινόταν ζήτημα λίγων και «εκλεκτών», χωμένων στον μηχανισμό κοκ. Θα πληρούσαμε εύκολα την αριθμητική προϋπόθεση για να συγκροτήσουμε ένα αστικό κόμμα, αλλά δεν θα πληρούσαμε την προϋπόθεση για να συγκροτήσουμε ένα επαναστατικό Νέου Τύπου Κόμμα, σύμφωνα με τις Λενινιστικές επιταγές. Και αυτό γιατί ορισμένα από τα βασικά γνωρίσματα αυτού του «Νέου Τύπου Κόμματος» είναι: α) η τακτική σύγκληση οργάνων, β) η συντεταγμένη δράση, γ) η τήρηση της πολιτικής γραμμής που λαμβάνει η Οργάνωση μέσα από τις συλλογικές της διαδικασίες. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, πίσω από την αιτίαση να μην έχουμε τακτικές διαδικασίες βρίσκεται μία μικροαστική αναρχίζουσα νοοτροπία, η οποία και αποσκοπεί στην κατάλυση του οργανωτικού ελέγχου, στην δημιουργία εύφορου κλίματος για την αναρρίχηση ορισμένων σε μία ιεραρχία που φαντάζονται ότι ισχύει στις ΣΚΔ. Εμείς ας το λέμε ξεκάθαρα, καλύτερα να μην έχουμε αυτές τις δυνάμεις στο εσωτερικό μας, καλύτερα να είναι οι καριερίστες απέναντί μας. Γιατί όποιος δεν θέλει διαδικασίες, θέλει άνετη καριέρα. Και αυτό, όσο και αν το αμφισβητούν κάποιοι είναι που μας διαχωρίζει ουσιαστικά από άλλους χώρους. Για αυτό δεν είμαστε και ούτε πρόκειται να γίνουμε ουρά κανενός, δεν πρόκειται να υποκύψουμε σε κανέναν αρνητικό συσχετισμό, και θα χαράξουμε την πορεία μας δυναμικά και για την οικοδόμηση του ΔΛΜ που είναι αναγκαίο σήμερα.